donderdag 19 april 2012

Bpii Mai Lao 2555



Het tweede Laotiaanse Nieuwjaar dat ik hier meemaak wilde ik graag in Ituo beleven. Er werd al weken over gesproken en de voorbereidingen waren grondig. Het officiĆ«le feest is drie dagen, dit jaar op 14, 15 en 16 April. De feestdagen die in het weekend vallen worden later gecompenseerd zodat er bijna twee weken niet wordt gewerkt. Het feest op het centrum was op 12 April. ’s Morgens vroeg begonnen de voorbereidingen voor het eten. Iedereen deed mee en er werd ondertussen al flink geproefd. Rauw vlees met kruiden en natuurlijk “sticky rice”. Grote verbazing toen ik vertelde dat rauw vlees eten niet onbekend voor me was omdat dat ook in EthiopiĆ« gebeurd. Darmen worden hier met inhoud geroosterd of gekookt en dat gaat me toch een beetje ver. Net als het gebruik van gal als dipsaus.












Het feest begint met een Basi (Boeddhistische ceremonie)  in het kantoor. Veel gelukwensen tijdens het ombinden van wit katoenen draadjes uit het altaar. Tegen lunchtijd begon de muziek en dans en natuurlijk een uitgebreide maaltijd. Het uitbundig water smijten uit Vientiane bleef hier uit. Er werd symbolisch met een twijgje wat water gesprenkeld, meer zoals bij ons wijwater wordt gebruikt. Een enorme stortbui halverwege het feest werd als een goed voorteken beschouwd. 












Tijdens het eten werden diploma’s uitgereikt voor de prestaties in het voorgaande jaar en ik mocht er ook een in ontvangst nemen. Er werden kratten bier aangeboden. (Iedereen die koffiezaailingen had verkocht droeg een percentage af voor het feest.) Ik heb 25 kratten van 12 liter flessen van 640cc geteld, een aardig hoeveelheid voor zo’n 60 man. Om een uur of zeven was het dansen over en werd er nog wat gegeten en gedronken op een veranda bij iemand thuis. Dat gebeurde de volgende dagen ook op andere plekken.












Ik kreeg bezoek van Nellie, een Keniaanse VSO vrijwilligster en we hebben wat watervallen bezocht. Daar was het een drukte van belang, de watervallen zijn een populair uitje met Nieuwjaar. Veel zwemmen en gooien water. Bij sommige watervallen was het erg druk ook met podia en muziek en dans. Heel gezellig met veel mensen in het water en af en toe een bui. Nellie en ik hebben nog een tocht gemaakt naar Salavan en Sekong. 

Onderweg kwamen we wel geregeld watergooiers tegen. Met een slang, fles of pan wordt je nat gegooid bij het voorbij rijden (pas op voor je telefoon), maar ze hebben het toch meer gemunt op kleine vrachtautootjes die vol met mensen op weg zijn en die ook terug gooien omdat ze flinke bakken water en ijs aan boord hebben. Wit en zwart (Nellie en ik) trokken wel de aandacht en moesten vaak geloven aan een extra water gift of een insmeren met talkpoeder. Vooral Nellie stond in het centrum van de belangstelling en ging daar gracieus mee om, er zijn hier echt veel mensen die nog nooit een Afrikaan hebben gezien.
Sabaidii Bpii Mai Lao!



Geen opmerkingen:

Een reactie posten